Ekspozycja „Płockie judaica”, prezentowana w Muzeum Diecezjalnym w Płocku. Jak podkreśla jej kurator Barbara Rydzewska, kierownik Działu Historii Muzeum Mazowieckiego, to wydarzenie bez precedensu w najnowszej historii miasta. – To pierwsza tak poważna i tak obszerna prezentacja zbiorów judaistycznych na płockich salonach muzealnych w minionym pięćdziesięcioleciu – zaznacza.
Ekspozycja została przygotowana dzięki współpracy kilku płockich instytucji: Muzeum Mazowieckiego, Muzeum Diecezjalnego, Archiwum Państwowego, Archiwum Diecezjalnego oraz Towarzystwa Naukowego Płockiego. Ma formułę historyczno-artystyczną i łączy bardzo różnorodne artefakty. – Zobaczyć można zarówno zabytki archiwalne: dokumenty, druki i fotografie, jak i wyroby rzemiosła użytkowego, artystycznego oraz dzieła sztuki artystów żydowskich, którzy w XIX i na początku XX wieku żyli i tworzyli w Płocku.
Narrację wystawy otwierają najstarsze świadectwa obecności Żydów w mieście, w tym dokument lokacyjny Płocka z 1237 roku, ze wzmianką o studni żydowskiej, dowód na istnienie osadnictwa żydowskiego w granicach miasta już w średniowieczu. Zaprezentowany został także cenny dokument z czasów Mazowsza Książęcego, wystawiony przez księcia Kazimierza, ówczesnego biskupa płockiego, oraz jeden z najstarszych judaików w zbiorach płockich muzeów – brakteat hebrajski z połowy XI wieku. – To obiekty, które w sposób namacalny pokazują, jak głęboko zakorzeniona była obecność Żydów w historii miasta.
